Hallo, lange topic titel he. Soms heb je van die angsten en pieker momenten.. Ik wil hier graag over praten en misschien hebben jullie wel wat tips. Dit zijn mijn mindere punten. Niet altijd goed luisteren, Soms Wat traag van begrip, Iets wat laag geletterd, Niet altijd de vrolijke ik, Een kort lontje hebben. Hierdoor is de communicatie tussen mij en mijn dochter niet altijd even goed. Gelukkig is mijn meisje heel vaak vrolijk heeft ze wel een vriendin en speelt graag in de buurt. Ze komt verder goed gemiddeld mee op school. Ze gaat gewoon naar groep 5. Ze klaagt soms dat ze geen zin heeft in school omdat ze taal, begrijpend lezen lastig vind. En rekenen, Crea, schrijven en gym zijn haar favoriete vakken. Ook het naar bed gaan ritueel zorgt vaak voor een opstandje tussen haar en mij. En ook het opruimen... Na school speelt ze het liefst buiten, en zal ook niet gauw uit zich zelf een boek pakken om te lezen of extra "schoolse'' dingen thuis doen. Ze knutselt en schrijft graag verhaaltjes. Daarin zie ik dat ze prima mee komt. Ik heb het gevoel dat er meer in haar zit, maar door hoe ik ben dat dat er dan niet helemaal uit zal komen. Dit komt ook door mij eigen verleden..
Ik snap je onzekerheid, maar je dochter klinkt als een prima ontwikkeld kind met eigen interesses hoor. Wellicht dat ze (in de toekomst) voor schoolse ondersteuning hulp kan krijgen van papa als het voor jou lastig is om haar te motiveren, maar nu is dat nog niet noodzakelijk. Wat zegt de school over haar ontwikkeling? Qua onderlinge strijd: ik heb de meeste strijd met mijn zoon omdat onze karakters te veel op elkaar lijken. Beide koppig, controlfreaks, rechtlijnig en met dezelfde interesses. Dat zorgt voor botsingen, maar ook dat we elkaar volledig aanvoelen
Ik denk dat je je misschien meer zorgen maakt dan nodig is. Het is volkomen normaal dat een kind na school lekker wil spelen. Misschien zit er cognitief ook nog wel meer in haar, maar dat blijft gerust zitten hoor en kan er ook later nog uitkomen. Wij zijn juist een hoogopgeleid gezin en stimuleren de kids ook niet om na school nog schooldingen te doen. Als dochter wil lezen is dat leuk, maar meestal heeft ze daar geen zin in en gaat ze liever tekenen of buitenspelen. Ook primna, wat mij betreft. School is voor de academische vaardigheden, thuis is om jezelf te zijn en je eigen keuzes te maken. Ik zie om me heen veel academische gezinnen, waarin de kids enorm gepushed worden en juist veel minder tijd hebben om zichzelf te ontwikkelen, terwijl het vrij zijn om te doen en laten wat je wil juist zo belangrijk is voor je ontwikkeling! Misschien heeft jouw dochter op dit moment gewoon wel veel meer met creatieve dingen dan met academische. Lijkt me niks mis mee. Ze is wie ze is. Wat betreft jouw mindere punten, ik herken er heel veel. Ik kan 's avonds ook een veel korter lontje hebben dan ik zou willen en voel me soms best schuldig als ik te boos of kortaf reageer als ik gaar ben en de kinderen weer eens ruzie hebben ofzo. Maar hey, wij zijn ook maar mensen. Een perfecte moeder bestaat niet. Veel meer doen dan sorry zeggen en je best blijven doen, kun je niet. Dat je je zo bewust bent van je mindere punten is al meer dan menig andere moeder .
uiteindelijk heeft elke moeder mindere karaktertrekjes en daarnaast zijn er dingen die je bewust X doet om er vervolgens achter te komen dat je daardoor ook neveneffect Y hebt gecreëerd. je bent niet perfect en je kunt het niet perfect doen. niemand. dus zal ook je kind "tekortkomingen" hebben. heel menselijk. gelukkig maar ik vind erkennen van eigen "falen" en je blijven ontwikkelen als moeder juist goede eigenschappen.
Bedankt voor deze opbeurende reacties. Soms dan heb je ff zo'n donker momentje.. Idd ik hoef ook niet perfect te zijn.. En gelukkig ging zonet het naar bed doen weer eens leuk. Humty dumty, Bedankt voor het bijstellen van mijn beeld wbt hoogopgeleide mensen Ik dacht dat die juist heel erg bezig waren om maar zo educatief/schools bezig te zijn met de kids in de vrije tijd. Ik merk ook sinds ik moeder ben dat zelf reflectie en je verleden, opvoeding thuis dat dan de puzzel stukjes nog meer samen zijn gekomen. Om maar even over mijn positieve punten te spreken. Mijn huis staat Bijna altijd open, voor de veel kids. Er kan hier heel veel qua spelen etc. Ook qua mee eten. Ik ben een echte knuffel moeder met mijn meisje. Vind iets niet snel raar of apart.
Hier veel academische gezinnen, maar wij laten juist de kinderen na school lekker vrij op straat spelen. Dat doen ze het liefste. In het weekend wel 2 dagen sport, en regelmatig uitjes naar jeugdtheater, musea, etcetera.