Ik ben er gemakkelijker in. Speel afspraakjes zijn gasten en gasten mogen ook wat verwend worden. Sowieso is kinderen en voeding vaak heel moeilijk. Mijn zoon is een hele moeilijke eter, wil het wel maar kan volledig blokkeren en in paniek raken. Pas de laatste jaren begint hij eindelijk meer te proeven. En heel eerlijk, korsten zijn ook niet echt lekker he. Maar oke, dat heeft mn zoon dan wel altijd gegeten
Ik zou dat juist niet aangeven. De kans is namelijk ook groot dat ze bij een ander wel gewoon wat anders eet. Toevallig een tijdje terug hier ook gehad. Ik weet dat ze een slechte eter is, brood zonder korstjes eet en avondeten is ook drama. Ik heb t genegeerd en gevraagd wat ze wilde eten. Toen ze bij de korst was zei ze dat ze die eigenlijk niet lekker vind. Maar min kids aten die wel, dus zeiden al; daar wordt je sterk van. En hoppa; daar ging ze en wilde daarna nog een boterham, mét korst Avondeten idem. 2 prakken op Zien eten doet eten. En nee natuurlijk niet altijd, maar ik zou het dus wel een kans geven en niet hij voorbaat al mededelen wat ze wel en niet willen thuis.
Mijn jongste dus echt niet hoor. Dus ik zou het zeker aangeven. Hij is selectief net eten en bij hem werkt het dus echt niet om het te laten proberen. Inmiddels eet hij thuis met de pot mee, maar heel lang heeft hij s avonds geen hap van de warme maaltijd gegeten. Dat zou hij bij een ander dus net zo min doen. Maar dat wil niet zeggen dat iemand anders het niet mag proberen om hem wat anders te laten eten hoor. Ga je gang, zou mooi zijn als het lukt, maar dan weten ze daar wel dat hij zeer selectief is met het eten.
Als anderen willen proberen doen ze maar. Zolang ze dan ook gewoon nog een boterham geven als het toch niet lukt, is het voor mij prima. Hoe meer ik er over nadenk, hoe gekker ik het vind eigenlijk dat er mensen hun korsten regel zo willen doorduwen. Geen korsten? Pech geen eten meer
nee dat doet ze dus echt niet. Ze heeft op het kdv altijd het warm eten geweigerd, ondanks dat alle kinderen wel aten. Op de bso leggen ze voor haar een banaan apart, anders eet ze niks qua fruit. We hebben het geprobeerd hoor maar ze weigert gewoon te eten. Ze is nogal eigenwijs wat dat betreft. En de andere kinderen wel zien eten doet haar helemaal niks. Maar goed zoals ik al zei, ze is een apart verhaal en we zijn er ook mee bezig
Met eten hier een stuk soepeler, hier izjn ze ook 2 dagen vroeg uit, dus regelmatig kleuters over de vloer. In principe hebben wij de korsten regel ook, maar mijn kinderen , ook mijn kleuter en de jongste, begrijpen prima dat gaan spelen en lunchen bij iemand super spannend is. Dus dat er dan best ene uitzondering gemaakt mag worden. Maar de hele middag snoep, of indd magnum ipv raketje, dat soort 'eisen' die wilg ik niet in. Maar boterhammen mogen ze in principe altijd, met of zonder korstjes. Mijn oudste speelde als kleuter ook een keer bij iemand thuis waar hij zn korstjes moest opeten, hij mocht niet eens van tafel tot ze op waren, toen ik hem ophaalde, had hij dus nog niet gespeeld, want zn korstjes waren niet op (zo dankbaar dat ik hem toen een keer extra vroeg had gehaald, kind was helemaal over de emmer en die moeder had niks laten weten ook). Hij heeft nooit meer met het kindje gespeeld. Zelfs niet op school. (terwilj voorheen ze eigenlijk heel vaak speelde). Hij weet het nu 3 jaar later nog steeds. Klein trauma haha (en ondertussen eet hij gewoon izjn korstjes hoor, maar hij weet vooral nog dat hij lang moest zitten, dat voelde als straf en dat hij mega trek en dorst had). Maar huisregels zoals schoenen uit, niet boven spelen enzo, daar heeft iedereen zich gewoon aan te houden.
Zo kende ik een gezin waarbij de moeder ananas had gemaakt voor der dochter en een vriendin. Dat vriendinnetje lustte echt geen ananas, maar kreeg niks anders. Daarna kreeg ze ook de hele middag niks, want ze had geen ananas gegeten.
Geen nieuwe boterham snap ik nog. Maar als ze geen korsten eten dan is het na het eten toch gewoon klaar en spelen? Als je eigen kind de kop dwars heeft, ala, dat is anders. Maar een "vreemd" kind ga je toch niet laten zitten aan tafel
Ik speelde vroeger vaak bij een buurjongetje en hij moest ook altijd zijn bord leeg eten, maar ik als gast hoefde dat niet (maar ik was echt een makkelijke eter en zij aten dingen die ik thuis nooit at, zoals avocado- in de jaren 80 echt bijzonder! en ik vond dat zooo lekker!). Dus soms moest hij dan blijven zitten terwijl zijn moeder de tafel al afruimde. Dan at ik heel snel zijn bord leeg Zijn moeder;’Zooo, als Eva komt spelen kun je het ineens wel!’ Ik vraag me af of zij het doorhad, moet haast wel he
ja eens. En ze wist ook dat hij een lastige eter was (en echt wel problematisch lastig, kinderdieetiste was ook gewoon betrokken), maar het type "ik zal het je kind wel even leren" zeg maar. naja, ik vind het niet erg dat hij verder besloot nooit meer te willen spelen. Het kind is echt wel een lief kind hoor. Maar die moeder... ug. Nadat speelafspraak, of nuja, speel. Kreeg ik na 4 dagen ook een appje, "mijn jongste heeft oorontsteking, is een van jou kinderen toevallig ziek, want hij heeft het nooit en na het speelafspraakje ineens wel" ehh dus. mijn kinderen waren allemaal niet ziek, maar goed. Raar mens. (okay, ik besef me ook dat dit echt wel een uitzondering is, meer ter illustratie, kinderen vinden het al spannend, sommige hebben ook een heel rugzakje waar je misschien niks van weet, of half etc.)/.
Dat is echt bizar gewoon. Denk niet dat ik m’n kind daar vaker zou laten spelen. Ik doe hier niet moeilijk wanneer er vriendjes over de vloer zijn (binnen grenzen, natuurlijk, we houden de boel en elkaar heel), maar ik denk dat ik in ‘t algemeen misschien wat makkelijker ben. Hier bijv geen “zuivel of water” regel bij de maaltijd, (die regel snap ik ook niet echt, tbh )
Haha, wat een mens, dat het bij haar opkomt om dat te vragen vind ik al bijzonder. Ik heb ook eens een bijzondere meegemaakt, haar kind had net voor ze kwam in zijn broek gepoept en kwam zo de trap af. Was geen kleuter trouwens. Zegt ze, "hoe is dat gebeurd" en dat kind zegt dat ze zaten te Minecraften en dat het toen mis ging. Zegt ze alsof in je broek poepen een logisch gevolg is van Minecraft iets als "ja zie je, daar heb je het al" met een soort zucht. Ik dacht echt ? Vond het wel een beetje sneu voor het kind, want ze liep ook zijn vader, haar ex, hardop af te kraken. Was de eerste en de laatste keer dat hij kwam, zoveel hadden de kinderen niet samen, maar ik vond het wel raar.
In principe gelden de 'regels van het huis', maar dat is dan voor de standaard speelafspraakjes. Komt er eten bij, dan ben ik wel schappelijker. Omdat dat hier niet standaard is, eten we dan ook wel wat lekkers zoals pannenkoeken of een broodje knak. Hier drinken we melk, water of thee bij het eten, maar als kinderen thuis iets anders gewend zijn dan mogen ze wel wat anders. Een keer wilde een meisje yogi. Ja sorry, dat hebben we niet (niet standaard iig). Die heeft toen ranja gekregen. Wat eten betreft wat ik op tafel zet mogen ze van eten ik ga dan niet moeilijk doen over korsten of eisen stellen aan het beleg ofzo. Zou een kind 5 boterhammen nemen en van alle 5 de korsten laten liggen dan zou ik daar wel wat van zeggen bij boterham 3 ofzo.
Heel herkenbaar. Ik zeg wel eens dat onze jongste allergisch is voor het woord 'proeven' Hij gaat meteen in de afweer zodra dat woord langs komt. Tja, we proberen wel eens, maar hij gaat er al.op voorhand vanuit dat het wel vies zou zijn. Dan is het best lastig om hem wel iets te laten eten hoor. Ik ben al blij dat we nu met de warme maaltijd weinig strijd meer hebben Hij weet dat hij gewoon moeten eten en dat doet hij. Wel in echt kleine porties, maar goed hij eet het. Qua broodbeleg is het echt heel beperkt: chocopasta, speculaaspasta en hagelslag. Iets anders wil hij echt niet. Fruit lust hij wel erg graag gelukkig.
Mijn kinderen zouden het niet fair vinden als er voor andere kinderen ineens andere regels gelden, ik zou het zoals ts aangepakt hebben. Ze hebben dan al een boterham op dus het is ook niet alsof je ze hebt laten verhongeren dan. Vermoedelijk zou ik het tussendoortje dan wat vervroegd hebben. Daarbij is er eigenlijk altijd wel iets te kiezen wat ze lusten. Aan tafel laten zitten is natuurlijk wel absurd...
Zo sta ik er ook in. Daarbij kun je ook een extra verantwoord tussendoortje aanbieden, zoals een rijstwafel, fruit oid.
Maar ja dat is ook een stukje waarvan je verder niet het hele verhaal en de voorgeschiedenis kent. Met mijn jongste zoon hebben we ook een heel zindelijkheidstraject gehad… die zou dit ook hebben kunnen doen, broekpoepen tijdens gamen was bij ons ook een heel ding. Als zoiets een paar jaar voortsleept ondanks behandelingen, dan lukt het niet altijd daar empathisch bij te blijven hoor. Ik zou zo ook hebben kunnen reageren. Want de afspraak was vast “voor het gamen naar de wc gaan en tussendoor goed blijven voelen of je moet”… en daar is dan duidelijk niet aan gehouden.